Marcin Lijewski zdobywał medale mistrzostw świata jako prawy rozgrywający, a po zakończeniu gry przeszedł drogę od asystenta w Wybrzeżu Gdańsk do selekcjonera reprezentacji Polski. Wcześniej przez jedenaście lat występował w Bundeslidze.
Kariera klubowa Marcina Lijewskiego
Klubowa droga Marcina Lijewskiego prowadziła z Gdańska przez Płock do niemieckiej Bundesligi. Po jedenastu latach spędzonych w SG Flensburg-Handewitt i HSV Hamburg wrócił do polskiej ligi. Najpierw ponownie reprezentował Wisłę, a ostatni pełny sezon rozegrał w Wybrzeżu.
Początki i występy w polskich klubach
Do Wybrzeża Gdańsk trafił w 1996 roku i występował w nim do 2001 roku. Zdobył z zespołem mistrzostwo Polski w sezonach 1999/2000 i 2000/2001. Następnie przeniósł się do Wisły Płock, z którą w sezonie 2001/2002 wywalczył swój trzeci z rzędu tytuł mistrza kraju.
Wyjeżdżał więc do Niemiec jako zawodnik z doświadczeniem w walce o krajowe trofea. Do Wisły wrócił na sezon 2013/2014, a rozgrywki 2014/2015 spędził w Wybrzeżu. W trakcie tego ostatniego sezonu wystąpił również czasowo w irańskim Samen Al-Hojaj w Azjatyckiej Lidze Mistrzów.
Sukcesy w Bundeslidze
Od 2002 do 2008 roku Lijewski reprezentował SG Flensburg-Handewitt, a od 2008 do 2013 roku grał w HSV Hamburg. Z Flensburgiem zdobył mistrzostwo Niemiec i trzy Puchary Niemiec. Z HSV wywalczył dwa mistrzostwa Niemiec oraz dwa Superpuchary Niemiec.
Największy europejski sukces klubowy odniósł pod koniec pobytu w Hamburgu: w sezonie 2012/2013 wygrał Ligę Mistrzów. Niemiecki etap oznaczał regularną rywalizację z czołowymi zawodnikami świata. To doświadczenie wnosił również do reprezentacji Polski, której medalowe turnieje przypadły właśnie na okres jego gry w Bundeslidze.
Marcin Lijewski w reprezentacji Polski
W reprezentacji Polski Lijewski występował od 1997 do 2013 roku. Rozegrał 251 oficjalnych meczów i zdobył 711 bramek. Jako prawy rozgrywający należał do ważnych postaci drużyny, która pod kierunkiem Bogdana Wenty sięgała po medale mistrzostw świata.
W 2007 roku zdobył z Polską srebro mundialu, a dwa lata później brąz. Na obu turniejach wybrano go najlepszym prawym rozgrywającym do zespołu gwiazd. Wyróżnienia indywidualne potwierdzały jego wkład w sukcesy kadry, niezależnie od samych statystyk bramkowych.
Łącznie uczestniczył w dziesięciu turniejach rangi mistrzowskiej. Wśród nich były igrzyska olimpijskie w Pekinie w 2008 roku.
Od kariery zawodniczej do pracy trenerskiej
Ostatnim pełnym sezonem Lijewskiego jako zawodnika były rozgrywki 2014/2015 w Wybrzeżu Gdańsk. Po ich zakończeniu zawiesił karierę, a jesienią 2015 roku deklarował, że nie planuje powrotu do gry.
W październiku 2015 roku został asystentem Damiana Wleklaka w Wybrzeżu. Rozpoczynał pracę szkoleniową w znanym sobie klubie, ale już z innym zakresem odpowiedzialności. Doświadczenie reprezentacyjne i klubowe stanowiło zaplecze tej zmiany.
Marcin Lijewski jako trener klubowy
Samodzielnie prowadził Wybrzeże Gdańsk od 2017 do 2019 roku. Następnie objął Górnika Zabrze, w którym pracował od 2019 do 2022 roku. Były to dwa główne etapy jego pracy jako pierwszego trenera klubowego przed nominacją na selekcjonera.
Z Górnikiem zdobył brązowy medal mistrzostw Polski w skróconym sezonie 2019/2020. Indywidualnym wyróżnieniem był tytuł trenera sezonu w plebiscycie Gladiatory 2021.
Kadencja Marcina Lijewskiego na stanowisku selekcjonera w latach 2023-2024
Marcin Lijewski został ogłoszony selekcjonerem reprezentacji Polski 29 marca 2023 roku, a decyzję o zakończeniu współpracy zatwierdził Zarząd Związku Piłki Ręcznej w Polsce 24 lutego 2025 roku. Jego kadencja trwała zatem od 2023 do 2025 roku i obejmowała również mundial w 2025 roku.
Pierwszym wielkim turniejem reprezentacji pod jego kierunkiem były mistrzostwa Europy 2024. Polska przegrała z Norwegią 21:32 i Słowenią 25:32, a następnie pokonała Wyspy Owcze 32:28. Nie awansowała do rundy głównej i zakończyła mistrzostwa na 16. miejscu.
W maju 2024 roku zespół wywalczył awans na mistrzostwa świata 2025 w dwumeczu ze Słowacją. Po domowej porażce 28:29 Polacy zwyciężyli na wyjeździe 33:25. W listopadzie rozpoczęli kwalifikacje do mistrzostw Europy 2026, remisując z Izraelem 32:32 i wygrywając z Rumunią 28:27.
Ostatnim turniejem mistrzowskim kadry za jego kadencji były mistrzostwa świata 2025, zakończone na 25. pozycji.
