Uwe Gensheimer łączył precyzję rzutu z bogatym repertuarem technicznym, dzięki czemu potrafił kończyć akcje nawet z ostrego kąta na lewym skrzydle. Jego kariera prowadziła od Rhein-Neckar Löwen przez trzy sezony w Paris Saint-Germain do powrotu do Mannheim. Osobny rozdział stanowią występy w reprezentacji Niemiec, z którą zdobył olimpijski brąz w 2016 r.
Kariera klubowa Uwego Gensheimera
Seniorska kariera Gensheimera była związana z dwoma klubami: Rhein-Neckar Löwen i Paris Saint-Germain Handball. Pierwszy etap w niemieckim zespole trwał od 2003 do 2016 r., następnie skrzydłowy grał w PSG od 2016 do 2019 r. Po powrocie do Löwen występował tam do zakończenia kariery zawodniczej w 2024 r.
W Mannheim przeszedł drogę od młodego zawodnika do kapitana i jednego z najważniejszych graczy zespołu. Wyjazd do Paryża oznaczał zmianę ligi oraz wejście do drużyny rywalizującej o najwyższe cele w europejskiej piłce ręcznej. Powrót do Niemiec był natomiast powrotem do klubu, w którym zbudował swoją pozycję sportową.
Od SG Leutershausen do Rhein-Neckar Löwen
Wskazana w nagłówku droga z SG Leutershausen wymaga sprostowania. Oficjalne materiały Rhein-Neckar Löwen podają, że Gensheimer przeniósł się w 2003 r. z TV 1892 Friedrichsfeld do SG Kronau/Östringen, zespołu występującego później pod nazwą Rhein-Neckar Löwen. Nie potwierdzają seniorskiego etapu jego kariery w SG Leutershausen.
W Löwen stopniowo umacniał pozycję na lewym skrzydle. Najpóźniej od sezonu 2011/12 pełnił funkcję kapitana, a jego znaczenie nie ograniczało się do zdobywania bramek. Był również zawodnikiem, któremu powierzano odpowiedzialność za reprezentowanie drużyny.
Dobrym przykładem jego sportowej roli był finał Pucharu EHF w 2013 r. W wygranym 26:24 meczu z HBC Nantes zdobył 10 bramek, w tym cztery z rzutów karnych. Pierwszy okres w Mannheim zakończył w 2016 r., odchodząc do Francji jako mistrz Niemiec.
Sezon w Paris Saint-Germain i powrót do Mannheim
Mimo liczby pojedynczej w nagłówku pobyt Gensheimera w PSG obejmował trzy sezony: 2016/17, 2017/18 i 2018/19. Jego kontrakt z paryskim klubem obowiązywał od 1 lipca 2016 r., a zawodnik pozostał we Francji do lata 2019 r.
Do Paryża trafił już jako ukształtowany skrzydłowy. Nie był to więc etap budowania pozycji od podstaw, lecz sprawdzian umiejętności w innym środowisku ligowym i w zespole regularnie występującym w Lidze Mistrzów. Wcześniejsza kariera w Niemczech opierała się na wieloletniej ciągłości, francuski okres był krótszy i stanowił jedyny zagraniczny etap jego seniorskiej gry.
Rhein-Neckar Löwen ogłosili jego powrót 30 stycznia 2019 r. Transfer miał nastąpić po wygaśnięciu umowy z PSG, a podpisany wówczas kontrakt obejmował początkowo trzy lata, do lata 2022 r. Po powrocie Gensheimer ponownie został kapitanem. Ostatecznie grał w klubie aż do końca sezonu 2023/24.
Występy w reprezentacji Niemiec i rozgrywkach międzynarodowych
Gensheimer zakończył karierę reprezentacyjną po igrzyskach w Tokio w 2021 r. Jego bilans w seniorskiej kadrze Niemiec wyniósł 204 mecze i 921 bramek. Od 5 czerwca 2014 r. był jej kapitanem.
Występował na mistrzostwach świata, w tym w turniejach w 2011, 2015, 2017 i 2019 r. Do najważniejszych wydarzeń jego reprezentacyjnej kariery należały również igrzyska olimpijskie w Rio de Janeiro w 2016 r. oraz w Tokio w 2021 r. Funkcja kapitana oznaczała, że obok zadań strzeleckich pełnił także rolę lidera zespołu narodowego.
Osobnym wymiarem jego międzynarodowej kariery były rozgrywki klubowe. W Lidze Mistrzów EHF reprezentował zarówno Rhein-Neckar Löwen, jak i PSG. Z niemieckim klubem rywalizował także w Pucharze EHF. Te występy należy odróżniać od turniejów reprezentacyjnych: dotyczyły innych zespołów, rozgrywek i osiągnięć.
Technika i skuteczność na lewym skrzydle
Europejska Federacja Piłki Ręcznej opisywała Gensheimera jako skrzydłowego wyróżniającego się techniką, precyzją i różnorodnością rzutów przy bardzo ostrym kącie. To ważne rozróżnienie: o wartości zawodnika na tej pozycji nie decyduje wyłącznie siła rzutu, lecz także umiejętność znalezienia drogi do bramki przy ograniczonej przestrzeni.
Praca skrzydłowego zaczyna się jeszcze przed otrzymaniem podania. Ustawienie blisko narożnika pozwala rozciągnąć obronę, ale pozostawia niewielki kąt do rzutu. Odpowiedni kierunek wyskoku może ten kąt zwiększyć. Zachowanie równowagi w powietrzu daje natomiast możliwość wyboru momentu wypuszczenia piłki i zmiany sposobu zakończenia akcji.
W przypadku Gensheimera szczególnie charakterystyczny był „Dreher”, czyli rzut z silną rotacją piłki. Analiza techniczna opublikowana przez Philippka-Sportverlag wskazuje na szybkie przygotowanie ręki, schowanie ramienia za tułowiem i nadanie piłce rotacji. Takie wykonanie utrudnia bramkarzowi wczesne odczytanie kierunku rzutu.
Różnorodność techniczna ma znaczenie dopiero w połączeniu z trafną decyzją. Skrzydłowy musi ocenić, czy bramkarz wychodzi do przodu, zamyka bliższy słupek, czy pozostawia miejsce na inny wariant rzutu. EHF podkreślała również skuteczność Gensheimera w kontrataku, gdzie dochodzi do pojedynku z bramkarzem w innych warunkach niż przy rzucie z narożnika.
Nie należy jednak utożsamiać liczby zdobytych bramek ze skutecznością procentową z lewego skrzydła. Gensheimer wykonywał także rzuty karne i kończył kontrataki. Bez statystyk rozdzielających te sytuacje nie da się rzetelnie podać jednego wskaźnika skuteczności jego rzutów skrzydłowych.
Charakterystyczny styl wykonywania rzutów karnych
Gensheimer tłumaczył swoją skuteczność z siedmiu metrów przede wszystkim liczbą powtórzeń, stałą rutyną i koncentracją na bramce oraz bramkarzu. W wywiadzie dla EHF mówił, że ćwiczył rzuty karne z klubowymi bramkarzami po każdym treningu.
Jego podejście można opisać jako połączenie przygotowania i wyboru wariantu:
- Obserwacja bramkarza pozwalała ocenić jego ustawienie.
- Decyzja rzutowa uwzględniała zachowanie rywala, zamiast sprowadzać się do jednego powtarzanego rozwiązania.
- Sposób wykonania mógł obejmować między innymi rzut rotacyjny lub lob, czyli przerzucenie piłki nad bramkarzem.
Element zaskoczenia wynikał z dostępności różnych zakończeń. Bramkarz musiał brać pod uwagę nie tylko kierunek, ale również tor lotu i rotację piłki. Nie ma przy tym podstaw, by całą technikę Gensheimera sprowadzać do jednej, zawsze identycznej pauzy przed rzutem. Znaczenie późnego ujawnienia wariantu można wyjaśnić technicznie, ale nie należy przypisywać zawodnikowi stałej intencji opóźniania każdego wykonania.
Konkretne potwierdzenie skuteczności dają klubowe statystyki sezonu 2009/10: wykorzystał 98 ze 121 rzutów karnych, osiągając 81,0%. To wynik jednego sezonu, a nie średnia z całej kariery.
Sukcesy drużynowe w klubach i reprezentacji
Potwierdzone trofea klubowe Gensheimera obejmują sukcesy zdobyte w Niemczech i we Francji.
| Zespół | Trofeum | Rok lub lata |
|---|---|---|
| Rhein-Neckar Löwen | Puchar EHF | 2013 |
| Rhein-Neckar Löwen | Mistrzostwo Niemiec | 2016 |
| Rhein-Neckar Löwen | Puchar Niemiec | 2023 |
| Paris Saint-Germain | Mistrzostwo Francji | 2017, 2018, 2019 |
| Paris Saint-Germain | Puchar Francji | 2018 |
| Paris Saint-Germain | Puchar Ligi Francuskiej | 2017, 2018, 2019 |
Z reprezentacją Niemiec zdobył brązowy medal igrzysk olimpijskich w Rio de Janeiro w 2016 r. W tym turnieju strzelił 49 goli i był najskuteczniejszym zawodnikiem swojej drużyny.
Nie należy natomiast przypisywać mu zdobytego na boisku złota mistrzostw Europy 2016. Niemcy wygrały ten turniej, ale Gensheimer nie wystąpił w nim z powodu kontuzji.
Indywidualne nagrody i potwierdzone rekordy
Wyróżnienia indywidualne Gensheimera dotyczą zarówno całych sezonów, jak i konkretnych turniejów:
- Czterokrotnie z rzędu został niemieckim Piłkarzem Ręcznym Roku, w latach 2011, 2012, 2013 i 2014.
- Otrzymał nagrodę MVP Bundesligi w 2011 r.
- Został królem strzelców Bundesligi w 2012 r.
- W sezonie 2010/11 wygrał klasyfikację strzelców Ligi Mistrzów EHF ze 118 bramkami, co potwierdza EHF.
- Międzynarodowa Federacja Piłki Ręcznej wybrała go najlepszym lewoskrzydłowym turnieju olimpijskiego w Rio w 2016 r.
DHB potwierdzał również jego rekord w reprezentacji Niemiec: po mistrzostwach świata 2021 Gensheimer miał 185 bramek w turniejach MŚ, wyprzedzając Floriana Kehrmanna. Był to rekord strzelecki niemieckiej kadry w tych rozgrywkach, nie rekord całych mistrzostw świata.
Według Munzinger Archiv zakończył występy w Bundeslidze z bilansem 434 meczów i 2438 bramek. To dorobek kariery ligowej, którego nie należy automatycznie przedstawiać jako rekordu ligi lub klubu.
Działalność Uwego Gensheimera po zakończeniu kariery zawodniczej
Po zakończeniu profesjonalnej gry po sezonie 2023/24 Gensheimer pozostał w Rhein-Neckar Löwen. Od lata 2024 r. pracował jako dyrektor sportowy, przechodząc z roli zawodnika do struktur zarządzających klubem.
Komunikat Löwen z 3 kwietnia 2026 r. potwierdził zmianę zakresu jego zadań. Gensheimer pozostał związany z klubem, ale jego obowiązki przesunięto na reprezentowanie organizacji, rozwijanie kontaktów międzynarodowych, budowę sieci skautingu oraz strategiczny rozwój.
Zgodnie z tym komunikatem nie odpowiada już bezpośrednio za bieżące planowanie kadry. Zadanie to powierzono tymczasowo trenerowi Maikowi Machulli i jego sztabowi. Działalność Gensheimera ma więc charakter stałej pracy w strukturach Löwen, a nie jedynie okazjonalnych wystąpień medialnych czy ambasadorskich.
